Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
humane adv.
adv. 1. humane . 1 spectat ad naturam humanam i. q. modo humano – auf menschliche Weise, aus menschlicher Sicht : Steph. V. epist. B 1 p. 357,7 discipuli Dominum -e humane intellegentes ... in sepulchro quiescentem doluerunt. 2 spectat ad praestantiam, philanthropiam hominis: a comiter, benigne, clementer – (menschen)freundlich, gütig, milde : Dipl. Loth. I. 108 rogamus ..., uti eum (fidelem) benigne et -e humane suscipias (sc. filius) . Epist. Hann. 65 p. 112,27 quo (convictu) apud vos -issime humanissime acceptus sum. Statut. ord. Teut. p. 70,32 de senibus, iuvenibus et aliis debilibus super…