Eintrag · Mittellateinisches Wb.
humane adv.
adv. 1. humane. 1 spectat ad naturam humanam i. q. modo humano – auf menschliche Weise, aus menschlicher Sicht: MLWSteph. V. epist. B 1 p. 357,7 discipuli Dominum -ehumane intellegentes ... in sepulchro quiescentem doluerunt. 2 spectat ad praestantiam, philanthropiam hominis: a comiter, benigne, clementer – (menschen)freundlich, gütig, milde: MLWDipl. Loth. I. 108 rogamus ..., uti eum (fidelem) benigne et -ehumane suscipias (sc. filius). MLWEpist. Hann. 65 p. 112,27 quo (convictu) apud vos -issimehumanissime acceptus sum. MLWStatut. ord. Teut. p. 70,32 de senibus, iuvenibus et aliis debilibus superior providebit, ut -iushumanius quam ceteri pertractentur. saepius. b aeque, aequo modo – auf gerechte und billige Weise: MLWConc. Saxon. 1,25 haec (sc. supra commemorata) ... omnia -iushumanius difiniunt.