Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
hulinga aostndfrk. st. f.
aostndfrk. st. f.; vgl. van Helten, Gr. I § 59.
hulingon: dat. pl. Pw 63,5 (= 4, Ausg. van Helten).
Heimlichkeit: an hulingôn heimlich: uuanda scerpidon also suert tungon iro ..., that sia scietint an hulingon umbeuuollenin quia exacuerunt ut gladium linguas suas ... ut sagittent in occultis inmaculatum.
Abl. hulingôn.