Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
hovejunger mhd. st. m.
mhd. st. m.; nhd. (älter) hofjünger. — Graff IV,831.
houe-iungere: nom. pl. Gl 3,381,23 (Jd, 12./13. Jh., mfrk.).
Hofhöriger (vgl. DRWb. 5,1248 f. s. v. hofjünger): curtiles id est houeiungere sicut a manso mansioniles id est huoueneren.