Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
horoma n.
horoma (o-), -atis n. (ὅραμα, ὅρωμα) c. gen. inhaerentiae: MLW l. 40. 1 visio, visus – Erscheinung, Traumgesicht : Ermenr. Sval. 9 p. 160,35 cernentibus quatuor discipulis transfigurationis suae (Christi) oroma (gloriam var. l. ). Walth. Spir. Christoph. II 2,82 visitur angelicę pastoribus oroma turbę. Rup. Tuit. inc. 19 p. 636,4 iuxta praesagium memorandi oro-is oromatis . Invent. Matth. 5 qui in somnis vidit orama praesagium futurorum. Bereng. Trev. laud. 3,6 p. 973 A divinae visioni s -ama horama ... retulit ( Aldh. ad Acirc. 2 p. 66,18 oro-e) oromate . saepe. 2 species, habitus – das Ausse…