hisco

hisco, -ere. 1 de rebus i. q. hiare incipere, aperiri, dis-, resolvi – sich auftun, sich öffnen, auseinandergehen: a de labris, dentibus: MLWArnulf. delic. 29 dactilus, ede, tuis non gratior -erehiscere labris, quamquam multivole fastidis sirmata prose. MLWYsengrimus 5,49 -erehiscere, non claudi, non stringere, solvere nostis (sc. dentes), -itehiscite iam, quantum vultis! hiare licet eqs. b de nave i. q. dirumpi, frangi – (zer)bersten, zerschellen: MLWAlbert. Aquens. hist. 9,23 navis ... quassata ex nimio impetu ... in partes dissiliens et -enshiscens sabulo infixa est. 2 de hominibus (per prosop.: MLWl. 37): a intrans. i. q. os aperire – den Mund auftun (fere ad loquendum; aliter: MLWl. 40): MLWWalth. Spir. Christoph. II 3,69 pluribus -erehiscere verbis. MLWHumb. Sim. 2,26 p. 171,22 qui (mammona) nec pro Deo nec pro proximo verbum ederet aut -rethisceret vel manum levaret, nisi acciperet aut speraret pecuniam. MLWGisleb. Elnon. inc. 2,34 -ithiscit (sc. Berengarius adhuc mutus) taliter orsus: ‘eqs.’ MLWWigand. Waldg. 36 cui (matri) pre magno singultu -entihiscenti illabitur memorie, quod eqs.in malam partem per compar. c. brutis animalibus (‘das Maul aufreißen’): MLWAlbert. Mett. div. temp. 2,24 p. 102,7 (epist.) non, ut tu improperas, -imushiscimus, set ut rationabilia animalia respondemus. b trans. i. q. pronuntiare, dicere – aussprechen, sagen: MLWMart. Valer. buc. 2,93 iam nomina nostra videris voce sub extrema morientibus -erehiscere labris (cf. comm. ed. p. LVI).Antony