Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
hîreisâra st. f.
st. f. — Graff II,542.
hî-reisâra: nom. sg. Nc 724,19. 814,9 (-ara) [52,22. 177,13].
Ehestifterin, Bezeichnung für die Ehegöttin Juno: tar uuard zeuuizenne . daz tero goto hireisara zuofuore nuntiatur advenire subito deorum pronuba . hoc est quae praeest nuptiis Nc 814,9 [177,13]; ferner 724,19 [52,22] (pronuba).