Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
herz(a)suhtîg adj.
adj., mhd. herzesühtec (s. u.). — Graff VI,142.
herze-suhtig-: nom. sg. m. -er Gl 2,686,7. 3,146,1 (SH A). 226,12 (SH a 2, -gs). 296,1 (SH d). 312,59 (SH e). Hbr. I,309,585 (SH A); -e Gl 3,312,59/60 (SH e); -suh-tegs: dass. 146,1/2 (SH A, -v-). 226,12/13 (SH a 2); -su-thiger: dass. Thies, Kölner Hs. S. 161,15 (SH); herzi-suhtiger: dass. Gl 3,145,70 (SH A, 2 Hss., davon 1 Hs. -gs); -sutiger: dass. 226,14 (SH a 2, Wien 160, 13. Jh.); herz-suhtig: Grdf. 4,25,25; nom. sg. m. -]er 3,226,13 (SH a 2, 2 Hss.).
herzkrank (vgl. Höfler, Krankheitsn. S. 708): herzesuhtiger cardia morbus cordis inde cardiacus [ohne Kontext] Gl 2,686,6. herzisuhtiger cardiacus 3,145,70. Hbr. I,309,585. Gl 3,226,12. 296,1. 312,59. 4,25,25. Thies, Kölner Hs. S. 161,15.