Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
herbalis
* herbalis , -e. (herba) usu subst.: MLW MLW l. 28. 36. 1 ad herbas, gramina pertinens, herbarum, graminum insignis – zu Pflanzen gehörig, für (Klein-)Pflanzen typisch, kennzeichnend, pflanzlich : Ps. Avic. anim. p. 15,4 omnia, quae sunt in mundo de vitali et -i herbali , sunt composita de ... quatuor elementis. p. 15,10 non debes aliqua ignorare de centum xiv diversitatibus, in quo loco unicuique illarum est res vitalis et -is herbalis . Albert. M. veget. 1,149 venae et caro lignea vel -is herbalis plantarum ... constant omnia ex quatuor elementis. 2,35 lignum in habentibus (sc. plantis) lign…