heptachordum

heptachordum -i n. (ἑπτάχορδος) 1. siebentöniger Tonbereich 2. Bezeichnung für einen sieben Tonstufen umfassenden Gesang 3. Septime — 1. tonal compass that consists of seven pitches 2. term that designates a chant that encompasses seven pitches 3. the seventh 1 siebentöniger Tonbereich — tonal compass that consists of seven pitches [s.III] LmLCens. 13, 5. [s.VI] LmLBoeth. mus. 1, 20 p. 207, 24: In superioribus igitur duabus dispositionibus eptachordi et octachordi eptachordum quidem dicitur synemmenon, quod est coniunctum, octachordum vero diezeugmenon, quod est disiunctum. In eptachordo enim est unum tetrachordum: hypate, parhypate, lichanos, mese, aliud vero: mese paramese, paranete, nete, dum mesen nervum secundo numeramus. Atque ideo duo tetrachorda per mesen coniunguntur (sim. LmLFrut. brev. 1 p. 28. LmLComm. Boeth. I 1, 20 p. 58. LmLIac. Leod. spec. 5, 4, 14-15. LmLIac. Leod. spec. 5, 5, 3. LmLUgol. Urb. 1, 5, 5-9. LmLFr. Gafur. extr. 3, 2, 1-2. LmLFr. Gafur. extr. 3, 3, 1. LmLFr. Gafur. op. 5, 1. LmLFr. Gafur. theor. 5, 1, 9). [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 1, 20, 107. LmLGloss. Boeth. mus. 1, 20, 121. [s.IX-X] LmLAlia mus. 159 p. 166. [s.XI] LmLFrut. brev. 1 p. 28: Septimum Perpander Lesbius adiunxit (sc. nervum) sicque ad similitudinem septem planetarum ex tetrachordo heptachordum reddidit (sim. LmLIac. Leod. spec. 5, 4, 8. LmLFr. Gafur. theor. 1, 1, 7). [s.XII] LmLTheinr. Dov. 1, 4 p. 152, 14: Monochordum enim unisonantie est. Dichordum toni et semitonii ... Eptachordum (ms.; ed.: Septachordum) diapente cum ditono et bis diatessaron. LmLTheinr. Dov. 1, 4 p.[] 152, 20: Monochordum namque est unius soni singularitas. Dichordum duarum sonorum secundum musice melodie distinctionem sibi proximorum continentia. Trichordum trium; tetrachordum quatuor; pentachordum 5; <h>exachordum 6; eptachordum (ms.; ed.: septachordum) 7; octochordum 8. [s.XIII] LmLIoh. Aegid. 9, 5: heptachordum ab ‚hepta‘ Graece, quod est ‚septem‘ Latine (sim. LmLHier. Mor. 13 p. 58, 8). [s.XIV] LmLIac. Leod. spec. 1, 21, 12. LmLIac. Leod. spec. 5, 1, 6. LmLIac. Leod. spec. 5, 4, 5: Nec incipit Boethius nominare chordas, donec venit ad heptachordum... in quo duo contineri possunt tetrachorda saltem coniuncta; unde non ponit Boethius exemplum de pentachordo nec de hexachordo, sed incipit exemplificare, cum venit ad heptachordum. LmLIac. Leod. spec. 5, 4, 16: Extremae autem voces heptachordi descripti inter se continent semiditonum cum diapente. LmLIac. Leod. spec. 5, 4, 18: paramese, quae in heptachordo duo habebat nomina. LmLIac. Leod. spec. 5, 5, 3: Incipit tactum heptachordum ab hypate hypaton et terminatur in <mesen>. LmLAnon. Ellsworth 2 p. 186, 9. LmLAnon. Ellsworth 3 p. 200, 10. [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. 2, 27 p. 294, 14. LmLPs.-Guido corr. 12. LmLIoh. Legr. rit. 1, 1, 8, 3: In illo enim, quem supra depinximus, heptacordo diapason habere non potest eo, quod ibi sint septem tantummodo cordae sive voces, ipsa vero consonantiarum consonantia minus quam octo cordas habere non debet. LmLFr. Gafur. op. 5, 2: duo tetracorda in eptacordo coniuncta (sim. LmLFr. Gafur. theor. 5, 2, 7). LmLBart. Ram. 1, 1, 3 p. 7: mese, idest media, quod in heptachordo medio loco ponatur. LmLBart. Ram. 1, 2, 8 p. 49. LmLFr. Gafur. theor. 5, 1, 11: Secunda parhypatehypaton quasi iusta hypatehypaton collocata: tertia autem, quae dudum in eptacordo parhypate vocabatur, lycanoshypaton est nuncupata. LmLFr. Gafur. pract. 1, 2. 2 Bezeichnung für einen sieben Tonstufen umfassenden Gesang — term that designates a chant that encompasses seven pitches [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. 4, 1 p. 364, 18: Igitur prima accidens nomen est in duodecim nominibus divisum, id est: tetracordum, pentacordum, exacordum, eptacordum, ogdoacordum ... pentadecacordum. Ex his vero nominibus omnis cantus recipit proprium nomen. LmLIoh. Cicon. mus. 4, 13 p. 374, 21: Hic cantus cuius nominis est? Tetracordi, pentacordi, exacordi, eptacordi, ogdoacordi ... pentadecacordi. Quare? Quia constat quatuor cordis vel quatuor vocibus aut tot. 3 Septime — the seventh a für die kleine Septime — for the minor seventh [s.XIII] LmLTrad. Garl. plan. V 133: Primus est tonus, secundus semitonus, tertius ditonus, quartus semiditonus, quintus dyatesseron, sextus diapente, septimus exacordum, octavus heptacordum, nonus dyapazon ... Heptacordum est de ⋅c⋅ grave usque in ⋅b⋅ acutum. [s.XV] LmLTrad. Holl. VI 6, 19 (sim. LmLTrad. Holl. VI 7, 1). LmLTrad. Holl. VI 7, 29: Eptacordum est consonancia constans ex semiditono cum dyapente, quia constat ex quattuor thonis et duobus semitoniis. b für die große Septime — for the major seventh [s.XV] LmLInterv. Notandum 9 p. 158 (p. 470b): Simplices sunt tredecim, scilicet unisonus, semitonium, tonus, semiditonus, ditonus, tritonus, diatasseron, diapente, semitonium cum diapente, exacordum, semitonium cum exacordo, eptacordum et diapason. LmLInterv. Notandum 20 p. 159 (p. 470b): Exacordum continet quattuor tonos cum medio. Semitonium cum exacordo continet quinque tonos. Eptacordum continet quinque tonos cum medio. c generell — general [s.XV] LmLBart. Ram. 1, 2, 8 p. 49: heptas minor et maior sive heptachordum, quia septem chordarum aut vocum est capax, diapente est cum semiditono et diapente cum ditono.[]