hendecachordum

hendecachordum -i n. (ἑνδεκάχορδος) 1. elftöniger Tonbereich 2. Bezeichnung für einen elf Tonstufen umfassenden Gesang — 1. tonal compass that consists of eleven pitches 2. term that designates a chant that encompasses eleven pitches 1 elftöniger Tonbereich — tonal compass that consists of eleven pitches [s.VI] LmLBoeth. mus. 1, 20 p. 210, 28: Sed quoniam in hac vel superiore endecachordi dispositione mese, quae propter mediam collocationem ita vocata est, nete proxima accedit et longe ab hypatis ultimis distat nec proprium retinet locum, aliud unum tetrachordum adiunctum est super neten diezeugmenon, quae, quoniam supervadebant acumine netas superius collocatas, omne illud tetrachordum hyperboleon vocatum est (inde LmLIac. Leod. spec. 5, 4, 35. LmLFr. Gafur. op. 5, 1. LmLFr. Gafur. theor. 5, 1, 15). [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 1, 20, 141. LmLGloss. Boeth. mus. 1, 20, 185. [s.XIII] LmLIoh. Aegid. 9, 7: Et hendecachordum ab ‚undecim‘. LmLComm. Boeth. I 1, 20 p. 59: sunt itaque in endecacordo tria tetracorda, quia unum medium est et ideo singulis cordis illius medii tetracordi addatur haec determinatio meson, quod interpretatur medium. LmLComm. Boeth. I 1, 20 p. 59. [s.XIV] LmLIac. Leod. spec. 5, 4, 26.[] LmLIac. Leod. spec. 5, 4, 27: De endecachordo prosequamur, in quo undecim chordae sunt. LmLIac. Leod. spec. 5, 4, 28: Octava (sc. chorda), paramese in endecachordo, in decachordo vero vocatur trite. Unde decachordum et endecachordum in omnibus chordarum suarum nominibus conveniunt praeter quam in dicta octava chorda, nisi quantum ad aliquas denominationes tertii tetrachordi propterea, quia in decachordo illud coniunctum est, in <endecachordo> disiunctum. Nona chorda in endecachordo dicitur trite, decima paranete, undecima nete. Sunt autem in endecachordo tria tetrachorda, et duo prima coniuncta sunt, tertium vero disiunctum. LmLIac. Leod. spec. 5, 4, 29. LmLIac. Leod. spec. 5, 4, 32: Cum autem inter dictum secundum tetrachordum, quod est meson, et tertium, quod est netarum, sit disiunctio, vocatur illud tertium in endecachordo diezeugmenon. LmLIac. Leod. spec. 5, 4, 33: Inter extremas chordas ipsius endecachordi continetur diatessaron cum diapason vel ter diatessaron cum tono vel diapente cum bis diatessaron. Sunt enim ibi septem toni cum tribus minoribus semitoniis. LmLIac. Leod. spec. 5, 4, 34-37. LmLIac. Leod. spec. 5, 4, 40 descr. [s.XV] LmLFr. Gafur. op. 5, 1, 12 (sim. LmLFr. Gafur. theor. 5, 1). ibid. al. 2 Bezeichnung für einen elf Tonstufen umfassenden Gesang — term that designates a chant that encompasses eleven pitches [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. 2, 27 p. 294, 18: Quarta symphonia diapason diatessaron est, que undecim cordis constat; eius cantus endecacordum vocatur. LmLIoh. Cicon. mus. 4, 1 p. 366, 1: Igitur prima accidens nomen est in duodecim nominibus divisum, id est: tetracordum, pentacordum ... decacordum, endecacordum, duodecacordum ... pentadecacordum. Ex his vero nominibus omnis cantus recipit proprium nomen. LmLIoh. Cicon. mus. 4, 13 p. 374, 22.