Eintrag · Mittellateinisches Wb.
harmonice adv.
adv. *harmonice. 1 philos. i. q. composite, congruenter, per analogiam – wohlgeordnet, übereinstimmend, analog: MLWAlbert. M. anim. 2,4,1 p. 149,60 sensitivi primi perfectio est a generante, et species sensibilium sunt in ipsis sicut actus secundi -eharmonice eqs. p. 150,10 quia organa plantarum non sunt -eharmonice proportionata ad solas ‘sensibilium species recipiendas’ eqs. 3,2,1 p. 178,53 sensus ... se habet ad sensibilia sicut medietas et proportio formalis -eharmonice media existens sensibilium. metaph. 1,4,2 p. 50,12 corpore obumbrata dat lux naturam sentiendi et proportionata organo dividitur -eharmonice ad sensibilia. 2 mus. et math.: a (secundum proportiones) apte, bene sonanter, consone – (nach Zahlenverhältnissen) wohlklingend, ‘harmonisch’: MLWHrotsv. Pafn. 1,6 sicut pressi excellentesque soni a-earmonice coniuncti quiddam perficiunt musicum, ita eqs. MLWAlbert. M. anim. 2,4,1 p. 150,2 sicut in ‘symphonia ’, quando -eharmonice extensae sunt chordae, si quis ‘fortius’, quam harmonia permittat, ‘percusserit chordas’ eqs. MLWAnon. IV mus. 1,1 p. 32,6 si bene a-earmonice deducantur modi. p. 32,23 operabantur antiqui iuxta relationem inferius ad superius, superius ad inferius, et hoc iuxta sex concordantias a-earmonice sumptas. b in harmoniae disciplina – in der Harmonik: MLWAnon. IV mus. 7 p. 85,36 diapason, quod a-earmonice dicitur quadrupla proportio.Niederer