Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
hârbant st. n.
st. n., mhd. hârbant, nhd. haarband; mnd. hârbant, mnl. haerbant.
har-bant: nom. sg. Gl 3,175,12 (SH A). 324,65 (SH f); acc. pl. 4,279,9 (M, Goslar, 14. Jh.).
Haarband: harbant [in die illa auferet dominus ornamentum calceamentorum, ... et] discriminalia [Is. 3,20] Gl 4,279,9. harbant retinaculum 3,175,12. decerniculum virg. 324,65.