Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
halbtioro sw. m.
sw. m. — Graff V,448.
halp-tioro: nom. sg. Gl 2,457,21 (Paris Nouv. acquis. 241. clm 14395, beide 11. Jh.).
ein Halbwilder, sich wie ein Tier verhaltend: [istud (d. i. supremum)] semifer [et Scotus sentit cane milite peior, Prud., Apoth. 216; vgl. Anm. 16: in Gallia viderim Scotos, gentem Britannicum, humanis vesci carnibus, Hier.].
Vgl. halfdiorîg as.