Hauptquelle · Lothringisches Wb.
Häselter m.
Häselter [hêzəltər Bo. Lix. Vbg. ; hèzəlta Av. ; hiəZəltər Rü. ] m. Haselnußstrauch. — lux. 179 Hieselter. (Das Suffix –ter in Staudenamen wie Holenter Holunder, Mespelter Mispel, Maselter Maßholder u. a. ist ahd. terâ, ags. treov, engl. tree Baum). — Zs.