Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
habênto adv.
habênto adv. — Graff IV,727 s. v. habên. hab-endo: Nb 64,6. 116,30. 156,16. 190,24. 342,4 [72,26. 127,17. 167,27. 206,24. 374,21]. Nk 461,5 [105,22]. Np 24,16. 144,7. Npw Cant. Deut. 13. Ns 616,25; -anto Mayer, Glossen S. 75,10 ( clm 6300, 8. Jh.; h- unsicher; zu -a- für -ê- vgl. Braune, Ahd. Gr. 13 § 368 u. Anm. 1 a ). 1) etw. ( auch Abstraktes ) besitzend: so lang si (girheit) gnuoge habendo . io doh mer haben uuile cum fluens largis muneribus . sitis potius ardescit habendi Nb 64,6 [72,26]. 2) eine Eigenschaft habend: selbun dia tuged habendo . heizet er ilig virtutem enim habendo . studios…