Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
guzoffar st. n.
st. n., vgl. Frings, Germ. Rom. II,341, zu -offar insbes. I,105 ff.
guz-offar: nom. sg. Gl 4,204,56 (sem. Trev., 11./ 12. Jh.).
Guß-, Gießopfer, Trankopfer: libamen.
Vgl. Bibellex. S. 1644 f.
Vgl. giozoffar, gôzophar.