Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
gustativus
* gustativus , -a, -um. (gustare) 1 adi. i. q. ad gustum pertinens – zum Geschmackssinn gehörig, Geschmacks- : Albert. M. sent. 4,50,9 p. 696 b ,14 quae (anima) perficit linguam ad vim -am gustativam et motum locutionis. cael. hier. 15 p. 237,39 dicimus ‘-as’ gustativas ( PG 3,332 B γευστικάς) virtutes in angelis significare ‘plenitudinem’ ... ‘escarum’. veget. 3,87 in qua (sc. pelle superiori linguae) dispersus est nervus -us gustativus (animal. 1,235). animal. quaest. 5,5 p. 156,39 cui (rationi) repugnat operatio generativa et -a gustativa . ibid. al. 2 subst. neutr. plur. i. q. gustabile, c…