Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
gustabilis
gustabilis , -e. 1 adi.: a qui (sapore) dinosci potest – (am Geschmack) erkennbar, schmeckbar : Hildeg. epist. 31 R ,74 omnes ... res visibiles et palpabiles atque -es gustabiles per ipsum (Deum) facte sunt. Albert. M. anim. 2,3,27 p. 137,86 ‘non’ fit g ustus -is gustabilis ‘per medium corpus extrinsecum’, sed eqs. b ad gustum pertinens – zum Geschmackssinn gehörig, Geschmacks- : Alfan. premn. phys. 9,3 p. 85 humorum ... -es gustabiles ( PG 40,656 C γευστικαί) nominatae qualitates sunt hae: dulcedo, acetositas eqs . 9,5 p. 85. Albert. M. bon. 194 p. 120,48 nervus ... -is gustabilis in palato e…