Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
gusanis m.
* gusanis (gusonis), -is m. (cf. francog. [vet.] co[u]sson, hisp. gusano; v. Wartburg, Frz. etym. Wb. II. p. 1244sqq. et Corominas, Dicc. etim. castell. 2 II. p. 853sqq.) nom. sing. -es: MLW l. 26. vermi(culu)s, eruca – Made, Larve, Raupe : Albert. M. veget. 1,23 sunt animalia , quae non generant sibi similia, sicut ... apis -es gusanes (-ones gusones var. l. ). animal. 5,73 assimilatur karabo -i gusani . 7,100 vermis sicut -is gusanis formatus. 8,139 sicut -es gusanes vel pediculi adhaerent hiis, quae sugunt. 15,4 generato ... -e gusane in dissimili figura -es gusanes est imperfectum animal s…