Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
guollîhha st. f.
st. f. (Ahd. Gl.-Wb. S. 244 u. Sehrt, N.Wortsch. S. 237 s. v. guollîhhî).
kuol-licho: acc. sg. Npgl 50,10.
Ruhm, Herrlichkeit (Gottes): uuanda er des gloriam (kuollicho) erchennet . des uocem (lutun) er inuuert kehoret [vgl. gloria enim in illo est a quo audit quod audit, Aug., En.] (Npw guotlicha).