Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
gunderebo sw. m.
sw. m.
gunde-rebo: nom. sg. Gl 3,103,71/72 (SH A). 223,16 (SH a 2; 3 Hss., davon 2 -dsebo). — Zum sw. Mask. vgl. Schade, Altd. Wb. S. 704 s. v. rëba).
Gundermann, Glechoma hederacea L. (vgl. Marzell, Wb. 2,698 ff.): gunderebo acero ł acer Gl 3,103,71/72. gundsebo ł mazaltra acer 223,16.
Vgl. gund(e)ram, gund(e)râba, gund(e)reba.