Hauptquelle · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
gruonispeht
gruonspehtAWB, gruonispehtAWB m. a-St., in Gl. seit dem 9. Jh.; gruonspehtoAWB, gruonispehtogruoni- spehtoAWB m. n-St., in Gl. seit dem 12. Jh.: ‚Grünspecht; frondator, gaulus, loaficus, me- rops‘ (Picus viridis) (mhd. gruon-, grüen- speht, nhd. Grünspecht; as. grōnspeht, mndd. grȫn[e]-spechtgrȫn[e]specht). Zur Zss. mit und ohne -i- vgl. Gröger 1911: § 73. S. gruoni, speht. – Ahd. Wb. 4, 460 ff.; Splett, Ahd. Wb. 1, 330. 901; Köbler, Wb. d. ahd. Spr. 497; Schützei- chel6 141; Starck-Wells 242 f. 820. 858; Schützeichel, Glossenwortschatz 4, 71 ff. – Suolahti [1909] 2000: 32 f.; Neuß 1973: 145.