Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
grâtag adj.
adj.; as. grâdag; an. gráðugr; got. gredags; vgl. nhd. grätig (dazu DWb. IV,2,2056 f.); ae. grǽdig. — Graff IV,311.
cra-take (Jb), -tage (Re): nom. pl. m. Gl 2,316,10; gra-tach (R γ), -tac (R): Grdf. 1,191,29; -take (R), -tage (R γ): nom. pl. m. 171,4.
begierig auf, trachtend nach etw.: gratake (in)hiantes Gl 1,171,4. gratac inhians 191,29. cratage inhiantes 2,316,10.
Vgl. grâtida.