Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
granus m.
* granus , -i m. ( theod. vet. grana, gran, grano) barba labri superioris – Oberlippen-, Schnurrbart (fere plur. sensu sing. ; sing.: MLW MLW l. 3. 10) : 1 in univ.: Lex Frision. 22,17 si -em granonem ictu percussam praeciderit, duobus solidis componat (sc. percussor) . Wilh. Hirs. const. 1,8 p. 942 A pro signo piscis, qui barbo vocatur, ... hoc adde, ut cum duobus digitis simules componentem gre-es grenones . Theoph. sched. 1,7 imple (sc. colore) medium spatium ... inter os et mentum et g ranos (-es granones var. l. ) seu barbulas adolescentum. Godefr. Vit. panth. 23 p. 235,32 barbam trahit (…