Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
grangiaticum n.
* grangiaticum (grannigna-, -gegium, -ieium, -igium), -i n. (cf. francog. med. grangeage; cf. D. Vitali, Mit dem Latein am Ende? 2007. p. 499sq.) tributum (pro horreo collocando sim.) – Abgabe (für die Bereitstellung der Scheune o. ä.) : Dipl. Frid. I. 316 a p. 494,7 quatenus allodium ... in nullo regni nostri loco fotrum ... persolvat neque ullam angariam ... aut grannign-um grannignaticum ... debeat. Chart. Laus. 89 p. 122,30 villicus ... debet ... accipere pro -eio grangieio octo cuppas frumenti. p. 123,3 potest vilicus ponere bladium capituli in domo sua ... et debet habere dictum -egium g…