Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gram(m)atih st. n.
st. n. — Graff IV,327.
cramatichis: gen. sg. Nc 795,13 [153,1]. — grama- tich-: gen. sg. -is Nk 463,29 [108,18/19]; dat. sg. -e 424,29 (2). 459,27. 487,19/20 [67,17 (2). 104,19. 133,22]. Npgl 77,43; grammatiche: dass. 12.
Grammatik: eteuuaz lasteron (‘rügen’) mit cramatichis eo stringere . i. arguere . quid grammatica regula Nc 795,13 [153,1]. also uuizer uon uuizi . gramatichare uon gramatiche ... genamote sint ut a candore candidus . et a grammatica grammaticus (sc. dicuntur) Nk 459,27 [104,19]. taz skinet tarana . daz einer ... gramatichis chunnigero . geheizen uuirdet tanne anderer grammaticior ... dicitur 463,29 [108, 18/19]. nomen ciuitatis indeclinabile (selbnamo dero burch uncherlich in gramatiche) Npgl 77,43; ferner: Nk 424,29 (2) [67,17 (2)] (grammatica). 487,19/20 [133,22] (grammatica). Npgl 77,12.
Abl. gramatihhâri.