grammaticus

grammaticus (grama-), -a, -um.(γραμματικός)script. cr-: MLW p. 772, 8.gen. sg.:masc. -is: MLW p. 770, 70.f. -es: MLW p. 772, 56. adde MLWEkkeh. IV. bened. I 42,12.compar.: MLWl. 25.in tmesi: MLWl. 33. I adi.: A de rebus i. q. ad scientiam litterarum pertinens – die Sprachlehre betreffend, grammatisch, philologisch: 1 in univ.: a proprie: MLWDipl. Karoli M. 112 qualiter cedimus ... viro ... Paulino, artis -egrammatice magistro (MLWAlcuin. epist. 145 p. 233,2 novas -ae artis regulas excogitare. persaepe. v. et MLWl. 40. vol. I. p. 982,54). MLWAlcuin. epist. 121 p. 176,34 alios -aegrammaticae (c-crammaticae var. l.) subtilitatis enutrire pomis incipiam. MLWAgob. 18,7 omnia secundum disciplinam -amgrammaticam proferre. MLWEinh. epist. 57 p. 138,11 grama-agramatica et rethorica ceteraque liberalium artium studia vana sunt. MLWWalth. Spir. Christoph. II 1,19 -isgrammaticis opibus me tercius applicat annus. MLWWolfher. Godeh. I praef. p. 168,24 me ... -aegrammaticae litterationis informatione ... imbutum. al. b in imag.: MLWAldh. epist. 5 p. 493,6 Theodorus ... ceu aper truculentus ... perniciter -ogrammatico dente ... rebelles falanges discutit. MLWUffing. Ida prooem. si quid in hoc opusculo incompositius indoctiusve -ogrammatico incedit tramite. 2 Latinus – lateinisch: MLWYsengrimus 5,550 ‘cum’ teutonice accentu succlamat acuto nolens -agrammatica dicere voce ‘veni’. 5,556 iactans in vincula, donec -amgrammaticam (sc. vocem) scissent (sc. bidentes), pertulit ire reas. B de hominibus i. q. scientiae litterarum peritus, litteratus – in der Sprachlehre bewandert: MLWCarm. var. III C 4,14 (MGPoet. V p. 647; s. X.) Tullius et multi rhetoresis nectare culti et cum -isgrammaticis studio Donatus amicis. MLWAlbert. M. praedicam. 5,12 p. 267^a,1 unus alio dicitur -iorgrammaticior, qui magis habet -amgrammaticam. II subst.: A masc. i. q. litterator, litterarum doctus, philologus – Grammatiker, (Sprach-)Gelehrter (def.: MLWl. 30.): 1 gener.: a proprie: a usu communi: MLWErchanb. gramm. p. 3,2 gramma ... grece, quod latine littera sonat, inde -usgrammaticus litterator vel litteralis sive litteratus dici potest. MLWOtfr. ad Liutb. 70 quae (k et z litterae) -igrammatici inter litteras dicunt esse superfluas. MLWCarm. libr. III 32^a,1 gramma- legendo -ticum Christi- lector sapis -anum. MLWRup. Tuit. vict. 11,2 p. 342,24 qui modus locutionis apud -osgrammaticos dicitur tapynosis. MLWOtto Frising. chron. 4,8 hisdem diebus Victorinus rethor et Donatus -usgrammaticus Romae clari habentur. MLWAlbert. M. Iob p. 11,34 inter -osgrammaticos, qui recte, et rhetores, qui ornate, ... et philosophos, qui sapienter ... loquuntur. persaepe. v. et MLWMLWMLW p. 771, 58. 69. 773, 14. β pro cognomine: MLWBened. Andr. chron. p. 181,2 erat ... vir prudentissimus grama-egramatice artis inbutus, unde ad Romanum populo Benedictus Grama-usGramaticus est appellatus. MLWGreg. Cat. chron. I p. 314,20 a tertio latere terra Demetrii G-iGrammatici. MLWChart. Ital. Ficker 122 p. 165,18 quam (litem) ... faciebat Mantuanus, filius Iohannis Grama-iGramatici. γ de Prisciano: MLWAlbert. M. metaph. 4,1,4 p. 165,68 omne ‘nomen substantiam cum qualitate dicit significare’ -usgrammaticus (i. Priscianus); ... modos potius quam res attendit -usgrammaticus. b in imag. de Christo: MLWAlbert. Stad. quadr. prol. p. 124 iste ... liber constat octo partibus, quas iterum ad plenum intellectum noster grama-usgramaticus ad suos discipulos est executus; qui grama-amgramaticam nostri grama-igramatici legerit, ... videbit, quod eqs. (sim. 2sq.). 2 iur. de cancellario: MLWActa reg. Burgund. 119 (a. 1026?/28) ego ... Gualterius -usgrammaticus recognovi. B fem. i. q. ars -a, litteratura – Grammatik, Sprachlehre: 1 proprie: a in univ.: MLWSiseb. Desid. 2 plenissime -agrammatica edocatus. MLWAgob. 18,8 contra -amgrammaticam loqui. MLWEkkeh. IV. bened. I 42,5 -esgrammatices normas probat ille (Petrus piscator) minus fore firmas. MLWEpist. Meginh. 12 quod regulas grama-egramatice ita studio flagitatis (sc. frater). MLWAdalb. Samar. praec. dict. p. 31,14 -agrammatica ..., cum sit recte loquendi scientia eqs. MLWSalimb. chron. p. 236,32 qui (frater Ghirardinus) in Sicilia creverat et in grama-agramatica rexerat. MLWActa imp. Winkelm. I 990 p. 741, 26 magistri racionales ... habeant coercionem super notariis ... in inponendis ... penis levibus ex falsa -agrammatica, falsa scriptura eqs. persaepe. v. et MLW p. 771, 67. vol. III. p. 565,33. 593,45. b spectat ad scientiam, peritiam: MLWAlbert. M. praedicam. 5,12 p. 266^b,38 et -amgrammaticam et alias qualitates ... secundum magis et minus inesse. v. et MLWl. 26. 2 alleg. et per prosop.: MLWGunzo epist. 10 p. 39,18 putat fortasse tumidus monachus -amgrammaticam ceu vile quiddam cucullo suo contineri. MLWFroum. carm. p. xii,37 primus G-aeGrammaticae titulus reseratur idalmae. MLWPetr. Dam. epist. 21 p. 203,11 mea ... -agrammatica Christus est. MLWHonor. August. anim. 2 prima ... civitas est -agrammatica, per quam petenda est patria. al. 3 in imag.: MLWHonor. MLWAugust. sigill. 5 (PL 172 p. 509^B) in hac significantia est mea intransitiva -agrammatica. v. et MLW p. 772, 50. 4 meton. i. q. liber de arte -a scriptus – Lehrbuch der Grammatik: MLWEinh. Karol. 29 p. 33, 14 inchoavit et -amgrammaticam patrii sermonis. MLWErchanb. gramm. p. 8,7 dicimus arithmetica Nicomachi, -agrammatica Aristarchi. MLWCatal. biblioth. Becker 22,412 -a Albini. 22,413 -agrammatica Adalodi. 22,417 -agrammatica sine auctore. al. C neutr. i. quod ad scientiam litterarum pertinet – Grammatisches, Sprachliches: MLWIonas Bob. Columb. 1,3 p. 155,12 liberalium artium doctrinis et -orumgrammaticorum studiis ingenio capaci dare coepit laborem. MLWVita Boniti 2 (MGMer. VI p. 120,13) cum ... esset ... -orumgrammaticorum inbutus iniciis eqs. MLWAdalb. Samar. praec. dict. p. 58,28 ex paucorum -orumgrammaticorum seminibus grandia complere horrea. MLWAlbert. M. eth. I 117 p. 104,47 ‘contingit’ ... aliquem non-grammaticum, ut ‘faciat’ ... aliquid ‘-um’grammaticum, sicut recte scribere litteras. metaph. 6,2,2 p. 307,72 ‘utrum idem’ sit vel ‘diversum musicum et -umgrammaticum (p. 1026^b,17 γραμματικόν) et musicus’ et ‘Coriscus’. v. et MLW p. 771, 57.