Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
grabatulus m.
grabatulus (-tt-), -i m. lectus (humilis, portatorius), feretrum – (einfaches, tragbares) Bett, Lager, Bahre : Gerh. August. Udalr. 1,3 l. 82 qui (debiles) in -ttulis grabattulis (-is grabatulis P ) et in lecticis ... victum ... acceperunt. Petr. Dam. epist. 87 p. 508, 8 ut de militaribus ... viris plures gladius videatur absumere quam in -ttulis grabattulis quiescentes ... aegritudo finire. Hariulf. chron. 4,26 p. 246,24 -o grabatulo sese excutiens abbas . 4,31 p. 261,6 dum de contra iacentis (sc. mulieris) venisset corpus sancti Richarii -um grabatulum . Conr. Eberb. exord. 5,2 l. 12 in -o g…