Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
gold[h]ring st. m.
st. m., nhd. goldring; mnd. goltrinc, mnl. goutrinc. — Graff IV,1169.
gold-ring: acc. sg. Nc 786,6 [140,8].
Goldreif, Diadem: legeta si ufen iro houbet magedlichen goldring . ter meist clanzta fone dero sconi . dero mittun gimmo apponit vertici diadema virginale.