Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
gloriabundus
gloriabundus , -a, -um. 1 iactans, elatus – sich rühmend, prahlend : Rup. Tuit. dial. 3,477 in carne Abrahae -us gloriabundus ante omnes homines veritatem quaerentes, quibus odiosum te fecisti, quotidie corruis (spectat ad Vulg. deut. 28,25) . Vita Godefr. Cap. I 23 unus ex ministris ... animalia ..., que diripuerat, ... tanquam -us gloriabundus adduxit. 2 exsultans – überschwänglich frohlockend, jubelnd : Rup. Tuit. trin. 3,24 l. 1118 qui (Vergilius) ... alio loco -us gloriabundus et cuiusdam infantuli adulatoriis vacans blanditiis pro magna felicitate spontaneas divitias sic inter cetera pro…