Eintrag · Etym. Wb. des Deutschen (Pfeifer)
Glibber
Glibber
glibb(e)rig Adj. nordd. ‘schlüpfrig, glitschig’, mnd. mnl. glibberich, nl. glibberig, engl. glib, älter glibbery. Daraus rückgebildet Glibber m. ‘schmierige Masse’ (19. Jh.); vgl. berlin. Jlibber ‘Gelee’. Herkunft ungeklärt.