Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
gisehantlîcho
(12. Jh.):
‚Augen, Antlitz; oculi‘. Ableitung
vom Inf. des st. v. V sehan (s. d.). – gisehanlîh
adj., Gl. 2,84,52 (1. Drittel des 9. Jh.s, bair.);
4,320,29 (3. Drittel des 9. Jh.s):
‚offensicht-(ae. gesewenlīc
lich, augenscheinlich; evidens‘
‚sichtbar‘). Ableitung vom Part.Prät. des st. v.
V gisehan (s. d.) (vgl. Schmid 1998: 352. 591.
593. 595). S. -lîh. – gisehanlîcho adv., im Abr
(1,76,22 [Pa, Kb]. 134,12 [Ra]):
‚offensicht-(ae. ge-
lich, augenscheinlich; evidenter‘
387 giseganôn – gîselizS388
sewenlīce). S. gisehanlîh. – gisehantlîh adj.,
Gl. 2,94,40 (2. Hälfte des 9. Jh.s, alem.):
‚of-. Ablei-
fensichtlich, augenscheinlich; evidens‘
tung vom Part.Präs. des st. v. V gisehan (s.
Schmid 1998: 576. 591). – gisehantlîcho adv.,
im Abr (1,134,12 [Pa, Kb]):
‚offensichtlich,(s. Splett 1976:
augenscheinlich; evidenter‘
202; Schmid 1998: 352. 582. 586). S. gise-
hantlîh. – giselbi n. ja-St., Gl. 2,483,48
(11. Jh.):
‚Salböl; nardus‘(mhd. geselbe, früh-
nhd. gesälbe). Denominale Ableitung mit kol-
lektivem gi- (s. d.). S. salb. – Splett, Ahd. Wb.
1, 788. 799. 800. 801; Köbler, Wb. d. ahd.
Spr. 437. 438; Schützeichel6 288. 293; Starck-
Wells 219. 817; Schützeichel, Glossenwort-
schatz 8, 82. 136.