Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gisâen sw. v.
sw. v., mhd. gesæjen, frühnhd. gesäen, nhd. dial. schwäb. gesäen Fischer 3,438; mnl. gesaeyen; ae. gesáwan red. v. — Graff VI,54.
ge-saidun: 1. pl. prt. Gl 2,698,3 (Paris Lat. 9344, Gll. 10./11. u. 11. Jh.).
(aus)säen: gesaidun [grandia saepe quibus] mandavimus [hordea sulcis, infelix lolium et steriles nascuntur avenae, Verg., E. V,36].