Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
girisirôn sw. v.
sw. v. — Graff II,541.
gi-risiront: 3. pl. Gl 2,187,57 (M, 4 Hss., 10./11. Jh.).
zurückfallen, zurückbleiben: girisiront [admonendi sunt invidi, ut perpendant quantae caecitatis sunt, qui alieno provectu] deficiunt [, aliena exultatione contabescunt, Greg., Cura 3,10 p. 46].