Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
girertida st. f.
st. f. — Graff II,535.
ke-rert-: nom. sg. -ida Nr 682,11 (dazu S. CLXXV,13) [177,26 (Hs. D; kê-, -rê- Hs. G)]; -ada ebda. (= S. CLXXV,14) [177,26 (Hs. H)]; ge-: dass. -ida 8 (dazu S. CLXXV,9) [177,24 (Hss. DH; gê-, -rê- Hs. G)]; dat. pl. -edon Nc 705,8. 10/11 [20,14. 17]. 1) (Ton-)Intervall: aber die mittina dero boumo . die gehullen an iro fuoginon after disen guissen gerertedon . ih meino in zuiualten luton . unde des halben ioh tes tritten deiles uberslahenten luton . samouuola ouh in uberahtoden gerertedon . doh semitonia darundere luttin at media . s. arborum . per annexa . i. coniuncta sibi spacia concinebant . ratis succentibus . duplis . ac sesqualteris . nec non etiam sesquitertiis . octavis etiam iuncturis sine discretione . licet intervenirent limmata [vgl. iuncturis .i. consonantiis, Rem.] Nc 705,8. 10/11 [20,14. 17]. 2) Abgestimmtheit (der Sprache u. Gestik auf den Inhalt), in der Rhetorik: pronuntiatio daz ist tiu gerertida dero stimma . ioh tis lichamin . nah tero geriste dero uuorto . unde dero dingo pronuntiatio est . ex rerum et verborum dignitate vocis et corporis moderatio Nr 682,8 [177,24]. quid est pronuntiatio? kerertida . kebarda . kehaba . keuurftigi . kezami . sintsami . zuhtigi 11 [26].