Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
ginâdilôs adj.
adj., mhd. genâdelôs, nhd. gnade(n)los; mnl. genadeloos. — Graff II,269.
ka-nadi-lose: nom. pl. m. H 19,5,4.
Fraglich, ob hierher: lo: Grdf.? Beitr. 52,160,9 (clm 14364, Hs. 9. Jh.).
gottlos, unbarmherzig: (Christus) den uuizze todes crimmemu sarfe uuizzinoton kanadilose quem poena mortis crudeli saevi damnarunt impii H 19,5,4; unsicher: ginadlos [cuius pater Hilas nomine erat nobilis, sed sacrilegus et] impius [Passio S. Viti, ungedruckt] Beitr. 52,160,9.