Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
ginâdhûs st. n.
st. n., mhd. genâdehûs (vgl. Lexer, Hwb. 3, Nachträge S. 192 u. Findebuch S. 124), nhd. dial. schwäb. gnadenhaus Fischer 3,725; vgl. an. náð(a)hús. — Graff IV,1053.
ca-nad-hus: nom. sg. Gl 1,337,6 (Rb). — ge-nat-hus: acc. sg. Gl 2,712,34. 1) Zufluchtsstätte: fluhthus genathus [(monstrat) hinc lucum ingentem quem Romulus acer] asylum [rettulit, Verg., A. VIII, 342] Gl 2,712,34. 2) Bez. für die Bundeslade: canadhus [fecit et] propitiatorium [, id est, oraculum, de auro mundissimo, Ex. 37,6] Gl 1,337,6.