Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gimerken sw. v.
sw. v., mhd. frühnhd. gemerken, nhd. dial. schweiz. gemerken Schweiz. Id. 4,408; mnl. gemerken; ae. gemearcan. — Graff II,851.
ga-marht-: 2. sg. prt. -vst Gl 2,441,61; gi-: 3. sg. prt. -a 601,13 (M). 1) (be)merken: gamarhtvst [nonne, Vincenti ... his terris tenui] notasti [sanguinis rore speciem futuri morte propinqua? Prud., P. Caesaraug. (IV) 90] Gl 2,441,61. 2) betiteln: gipriefta gimarhta [hic igitur describens haec in libello, quem De vita theoretica vel supplicum] attitulavit (Hs. adt-) [Ruf., Hist. eccl. II,17 p. 143] Gl 2,601,13.
Vgl. gimarkôn.