Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gimennen sw. v.
sw. v.
gi-men-: 3. sg. -it S 55,13. 14; inf. -en 19 (alle Lex Sal.).
jmdn. vorladen, vor Gericht fordern: so hwer so anđran zi đinge gimenit, inti er nicuimit si quis ad mallum legibus dominicis mannitus fuerit S 55,13. ibu er in cuninges đeonoste haft ist, đanne nimag er ini gimenen si in iussione regis occupatus fuerit, manniri non potest 56,19; ferner: 55,14 (mannire).