Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gimeitlîh adj.
adj.; as. gimêdlīk. — Graff II,702.
ka-meit-lihiu: nom. pl. n. Gl 2,329,49 (clm 14747, 9. Jh.).
abergläubisch: kameitlihiu ł uppigu [cuius ergo eruditionis est, cuiusque doctrinae, etiam diversa sacrificia, et quae] superstitiosa [videntur, in victimis quotidie demonstrare compleri? Hier. in Matth. 5,18 p. 27].
Abl. gimeitlîhho.