Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gimeinida1 st. f.
(auch -idî1 in späten Hss., vgl. Kluge, Stammb.3 § 125) st. f. — Graff II,793.
ke-meinida: acc. sg. Gl 1,756,47 (3 Hss., darunter Carlsr. Aug. LXXXIII, Gll. 9./10. u. 11. Jh.). 5,20,20.
gi-meinidi: nom. sg. Gl 1,667,19 (M, Göttw. 46/103, Gll. 12. Jh.?). 1) Ratschluß: kemeinida [scimus autem quoniam diligentibus deum omnia cooperantur in bonum, iis, qui secundum] propositum [vocati sunt sancti, Rom. 8,28] Gl 1,756,47. 5,20,20. 2) Dekret: cheisarlich gimeinidi chunt si [consilium inierunt omnes principes regni tui, magistratus ... ut] decretum imperatorium exeat [Dan. 6,7] (3 Hss. bimeinida, 1 Hs. gibot, 1 gimuoti).
Vgl. foragimeinidôn.