Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gimarkunga st. f.
st. f.
gi-marcunga: nom. sg.? Mayer, Griffelgl. S. 104,498 (Vat. Ottob. lat. 3295, Gll. 9. Jh. (?); -m- unsicher; lat. abl.).
Nachbarschaft (?): gimarcunga [nec accedes ad uxorem eius, quae tibi] affinitate (Hs. adfinitate) [coniun- gitur, Hrab., De consang. nupt. p. 1091A] (oder Gliedfür-Glied-Übers. in Anlehnung an finis ‘Grenze’, vgl. a. a. O.? Vgl. auch marka 1c).