Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
gilernunga st. f.
st. f. — Graff II,262 s. v. gilirnunga.
ge-lirnunga: nom. sg. Nk 426,13 [69,12].
(grundlegendes) Wissen: tugid achustin uuideruuartig ist ... unde gelirnunga unchunnon virtus vitio contrarium est ... et disciplina ignorantiae.