Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gilengida1 st. f.
st. f.
ki-lengida: gen. sg. AJPh. 55,230 (clm 6293, 9. Jh.).
Hierher vielleicht auch, mit Ausfall des Nasals (?): gi-legida: nom. pl. Gl 2,166,39 (clm 6277, 9. Jh.; zu -g- für ng vgl. Schatz, Ahd. Gr. § 281; oder zu gilegida, so im Ahd. Gl.-Wb. S. 210 u. Gl.-Wortsch. 6,16 angefragt). 1) Verzögerung: kilengida nidarunku [in quo] dilationis damno [quid aliud innuitur, nisi quod de perfecta iustitia aliquid minus habuerunt? Greg., Dial. 4,25, PL 77,357 A] AJPh 55,230. 2) Ausdehnung, Spannung (?): .. uenita (vgl. Ahd. Wb. 2,396 s. v. thennen) gilegida [quid enim sunt intentae mentes auditorum, nisi ut ita dixerim, quaedam in cithara] tensiones stratae [chordarum? Greg., Cura 3, Praef.] Gl 2,166,39.