Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
giledgôn sw. v.
sw. v.; vgl. mhd. geledigen, mnl. geledigen, geledegen.
Verschrieben: gi-ledicnodien: part. prs. dat. pl. Gl 1,296,10 (Paris Lat. 2685, 10. Jh.; -ic- über Rasur von c (?), vgl. Steinm.; l. giledicondien, Gallée, Vorstud. S. 439; zum as. u. mfrk. Lautstand in der Bearbeitung einer ae. Vorlage vgl. Tiefenbach, in: Mittelalterl. Glossen S. 344; zu -c- vgl. Franck, Afrk. Gr.2 § 104).
von der Arbeit frei sein, müßig sein: giledicon- dien [qui cum venisset Ierosolymam, pacem simulans, quievit usque ad diem sanctum sabbati: et tunc] feriatis [Iudaeis arma capere suis praecepit, 2. Macc. 5,25].
Vgl. ledigen, -egen mhd.