Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
gikurten sw. v.
sw. v.; mnl. gecorten. — Graff IV,500.
ki-churtin: inf. Gl 2,676,58 (Schlettst., 12. Jh.).
verkürzen, auf die Zeit bezogen, übertr.: kichurtin [ego longos (vgl. aestivos, Serv.) cantando puerum memini me] condere (vgl. finire, Serv.) [soles (vgl. dies, Serv.), Verg., E. IX,52].