Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
gi-[h]luoen sw. v.
sw. v. — Graff IV,1096 s. v. gahlohian?
ka-luag&: 3. sg. Gl 1,335,36 (Rb; zu -g- vgl. Braune, Ahd. Gr.15 § 359 Anm. 4).
knurren: ni kaluaget hunt [apud omnes autem filios Israel] non mutiet canis [ab homine usque ad pecus, Ex. 11,7].