Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gibûrisc adj.
adj., mhd. gebiurisch, nhd. gebäurisch. — Graff III, 20.
gi-purisch: Grdf. Gl 1,592,19 (M, clm 13 002, 12. Jh., clm 17 403, 13. Jh., -v-).
bäurisch, im Ausdruck und in der Redeweise ungepflegt, ungeschliffen: [de Isaia sciendum, quod in sermone suo disertus sit: quippe ut vir nobilis et urbanae eloquentiae, nec habens quidquam in eloquio] rusticitatis [admixtum, Is. Prol.] (1 Hs. rustigî).