Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
giantfrâgôn sw. v.
sw. v. — Graff III, 816.
Nur Rb.
ki-ant-frag-: 2. sg. imp. -o Gl 1,458,48 (lat. 2. pl.; ist -ot mit fehlendem -t vor anl. t- zu lesen?); 3. pl. prt. -oton 410,23.
Verschrieben ist ki-ant-frogon: inf. Gl 1,410,7.
jmdn. (Gott) um Rat fragen, über jmdn. oder etw. befragen: kiantfragon cot [sic loquebatur unusquisque vadens] consulere deum [1. Reg. 9,9] Gl 1,410,7. kiantfragoton consuluerunt [post haec dominum, ebda. 10,22] 23. kiantfrago[t?] truhtinan ite et consulite dominum [super me, 4. Reg. 22,13] 458,48.